Papegaaiduikertochten vanuit Reykjavik: een uur naar Akurey en Lundey

De papegaaiduiker is kleiner dan bijna iedereen verwacht — ongeveer zo groot als een duif, een centimeter of vijfentwintig als hij rechtop staat. De beroemde snavel is een zomerding: de oranje platen vallen na het broedseizoen af, en daarbuiten is de vogel een grijsgezicht wezen dat op een heel andere soort lijkt.

Ze nestelen in holen die ze in de grasmat op de top van de eilanden graven, daarom lijken Akurey en Lundey vanaf het water op groene speldenkussens. Een paar brengt één kuiken per jaar groot. Beide ouders vissen, wat het schouwspel oplevert waar iedereen voor komt: vogels die snel en laag aanvliegen met een snavel vol zandspieringen en dan in een gat in de grond verdwijnen.

Vanaf een boot is de kolonie een voortdurende sneeuwstorm. Papegaaiduikers vliegen slecht en landen nog slechter — vierhonderd vleugelslagen per minuut en een nadering die min of meer in een gecontroleerde crash eindigt. Op het water drijven ze in groepen van honderden bij elkaar. De beste vijftien minuten van de tocht zijn meestal wanneer de schipper de motor uitzet en de boot laat drijven.

IJsland herbergt een zeer groot deel van de wereldwijde papegaaiduikerpopulatie, en de vogels maken deel uit van het weefsel van het land: de IJslandse naam is lundi, daarom heet een van de eilanden Lundey. De aantallen zijn in delen van het land gedaald nu de zandspiering naar het noorden trekt, een van de redenen waarom de kolonies in deze baai er toe doen.

Akurey ligt ongeveer vijftien minuten ten westen van de Oude Haven, een laag, vlak eiland van basalt en gras dat enkele hectares beslaat. Lundey — de naam betekent simpelweg Papegaaiduikereiland — ligt op vergelijkbare afstand ten noordoosten. Geen van beide heeft een gebouw, en dat is precies de bedoeling: geen ratten, geen katten, geen vossen.

Papegaaiduikers nestelen in holen van ongeveer een meter diep, gegraven in zachte grasgrond op de toppen van eilanden en kliffen. Een grondpredator verandert een kolonie binnen één seizoen in een voorraadkast, daarom concentreren de vogels zich op eilanden en steile landtongen en daarom herbergen deze twee platte stukjes rots tienduizenden paren, terwijl de kust van het vasteland twee kilometer verderop er geen enkele heeft.

Beide eilanden zijn beschermd en geen enkele operator zet passagiers aan wal. De boten cirkelen langzaam vlak voor de kust, en op een rustige ochtend laat de schipper de motor afslaan en drijft hij, en dat is wanneer de trip echt goed wordt: vlotten vogels op het water rond de romp en een constante stroom die in en uit de holen boven gaat.

De andere vogel die u zult zien is de eidereend, die hier in grote aantallen nestelt, en in de zomer de sterns — noordse sterns zijn agressief, spectaculair en buitengewoon luidruchtig, en ze zijn het waard om op zichzelf te bekijken.